پیروز پک 03135315552 info@pirouzpack.ir

بسته بندی فعال برای افزایش ماندگاری پنیر و محصولات لبنی و نانوایی

یکی از روش‌های بسته بندی برای افزایش سطح ایمنی، ارتقاء ویژگی‌های حسی و افزایش طول ماندگاری محصول، روش بسته بندی فعال می‌باشد. در این روش بسته بندی، محیط و محصول در حال کنش و واکنش با یکدیگر می‌باشند. با این روش می‌توان سطح ایمنی محصول را جهت افزایش مدت زمان ماندگاری آن، بالا برد.

بسته بندی فعال در انواع مختلفی موجود می‌باشد و برای مواد غذایی گوناگونی کاربرد دارد و می‌تواند محصول را برای مدت زمان طولانی نگه دارد. در ادامه این مطلب قصد داریم به معرفی انواع روش‎‌های بسته‌بندی فعال بپردازیم.

سیستم حذف اکسیژن در بسته بندی فعال

اکسیژن اولین عاملی است که موجب فساد زود هنگام محصولات غذایی می‌شود. همچنین اکسیژن موجود در بسته‌های مواد غذایی و محصولات مختلف عاملی مهم برای کاهش ماندگاری محصولات می‌باشد. اکسیژن با توجه به ساختاری که دارد قادر است ویژگی‌های حسی مواد غذایی را تغییر دهد و موجب تخریب مواد مغذی و مفید موجود در محصولات گردد. همچنین با وجود اکسیژن، باکتری‌های هوازی، قارچ‌ها و حشرات به سهولت قادر به رشد می‌باشند که این عامل موجب فساد ماده غذایی می‌شود. بنابراین روشی که بتواند اکسیژن موجود درون بسته‌ بندی مواد غذایی را به سادگی حذف کند، از اهمیت بالایی برخوردار است. در حال حاضر فناوری حذف اکسیژن بر اساس اکسیداسیون یک یا چند مورد از موارد زیر انجام می‌گیرد:

  • پودر آهن
  • اسید اسکوربیک
  • رنگ های حساس به نور
  • آنزیم ها ( مثل گلوکز اکسیداز و اتانول اکسیداز)
  • اسیدهای چرب غیر اشباع (مثل اولئیک، لینولوئیک و لینولنیک اسید)

مواد فوق عموما درون ساشت‌هایی قرار داده می‌شوند. روش حذف اکسیژن، از رشد باکتری‌های هوازی و قارچ‌ها در محصولات لبنی (مانند پنیر) و محصولات نانوایی، جلوگیری می‌کند. از این‌رو به طور موثر در بسته‌بندی نان و بسته بندی محصولات لبنی از روش‌های حذف اکسیژن استفاده می‌شود. ساشت‌ها قادرند عوامل جاذب اکسیژن را در خود بسته بندی ترکیب کنند. این مواد با قدرت بالایی اکسیژن موجود در بسته بندی فعال را در خود جذب می‌کنند و از فاسد شدن ماده غذایی درون بسته جلوگیری می‌کنند.

سیستم جذب رطوبت و آب در بسته بندی فعال

در سیستم جذب رطوبت، با جذب آب و رطوبت از ماده غذایی در طولانی مدت محافظت می‌شود. در سیستم جذب رطوبت، روش بسته‌بندی فعال به دو صورت انجام می‌شود که به شرح زیر هستند:

جذب آب مایع

برای کاهش aw محصول از روش جذب آب مایع استفاده می‌شود و به این ترتیب آب مایع کنترل می‌گردد. این روش از رشد میکروارگانیسم‌ها روی ماده غذایی جلوگیری می‌نماید و نتیجه آن ماندگاری و طول عمر بالاتر ماده غذایی خواهد بود.

تعادل رطوبت

در روش تعادل رطوبت، ماده‌ای که جاذب رطوبت است بین دو لایه فیلم پلاستیکی قرار می‌گیرد و یا با استفاده از یک شاست جاذب رطوبت، می‌توان بسته‌ بندی فعال تولید کرد. مهم‌ترین مواد جاذب رطوب عبارتند از:

  • ژل سیلیکا
  • غربال های مولکولی
  • اکسید کلسیم
  • خاک رس طبیعی

مواد فوق برای کنترل رطوبت در طیف وسیعی از بسته بندی مواد غذایی نظیر بسته بندی پنیرها، بسته بندی گوشت و… کاربرد دارند.

سیستم های تولید CO2 و اتانول

روش دیگر برای تولید بسته بندی فعال، بکارگیری گازهایی است که مانع رشد باکتری‌ها می‌شوند. همانطور که اشاره کردیم، از بین بردن اکسیژن که مهم‌ترین عامل رشد باکتری‌هاست، فاکتوری بسیار مهم در افزایش ماندگاری مواد غذایی بسته بندی شده می‌باشد. در کنار اکسیژن یا بدون وجود آن می‌توان برای ماندگاری بیشتر محصولات خوراکی از روش تولید گاز در بسته بندی استفاده کرد. از جمله گازهایی که در این روش کاربرد دارند می‌توان به CO2 و اتانول اشاره کرد.

سیستم تولید CO2

در روش استفاده از تولید گاز CO2، ساختار بسته بندی را با سیستم تولید CO2 اشباع می‌کنند یا شاست‌های حاوی ژنراتورهای تجاری مولد CO2 به بسته‌ها افزوده می‌شود. به این ترتیب می‌توان به یک بسته بندی فعال برای نگهداری طولانی مدت پنیر و دیگر مواد غذایی دست یافت.

سیستم تولید اتانول

اتانول یکی از گازهایی است که قادر به جلوگیری از فساد میکروبی در مواد غذایی حاوی رطوبت متوسط (IMFs) مانند پنیر، می‌باشد. در نتیجه این گاز برای تهیه بسته بندی فعال پنیر و سایر مواد غذایی می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.

سیستم‌های آنتی میکروبیال مهاجرتی و غیر مهاجرتی

بسته بندی محصولاتی نظیر پنیر، از نظر ضد میکروبی می‌تواند، فعال باشد. فعال کردن حالت ضد میکروبی بسته بندی مواد غذایی به خصوص بسته بندی فعال پنیر، به روش‌های زیر امکان‌پذیر است:

  • کارگذاری ترکیبات آنتی میکروبی
  • از طریق سطح بسته بندی
  • پوشش سطحی

انتشار گاز یا فلاشینگ

انتشار گاز یا فلاشینگ، روشی است که از رشد کپک‌ها جلوگیری می‌کند. در چنین شرایطی از روش‌های ترکیبی در بسته بندی فعال استفاده می‌شود که با استفاده از قارچ کش‌ها یا ترکیبات ضد قارچ، دی اکسید گوگرد، اشعه گاما و تشعشعات حرارتی مانع رشد کپک‌ها در پنیر می‌شود.

استفاده از افزودنی های ضد میکروبی

استفاده مستقیم از ترکیبات آنتی میکروبی در فیلم های بسته بندی موجب ظاهر شدن خواص ضد میکروبی آنها می‌شود و در بسته بندی فعال کاربرد دارد. طبق تحقیقات فیلم‌های LDPE پوشیده شده با بنزوئیک آنهیدرید، باعث کاهش رشد کپک‌ها در پنیر در دمای 6 درجه سلسیوس شده و موجب تاخیر در فشاد این محصول می‌شود.

تغییرات سطحی:

گروه‌های عملکردی دارای فعالیت آنتی میکروبی، درون فیلم‌های پلیمری با این هدف کارگذاری می‌شوند که مانع انتقال ترکیبات ضد میکروبی از پلیمر به مواد غذایی شوند. در بررسی‌های انجام شده توسط محققین، استفاده از فیلم‌های کیتوزان-کازئینات سدیم SC/CH به عنوان پوشش یا لفاف در بسته بندی فعال پنیر، در طول دوره ۵ روز نگهداری در دمای ۲۰-۱۰ درجه‌ سانتی‌گراد (C) می‌تواند در برابر میکروفلور پنیر خام تأثیر بسزایی داشته باشد و ماندگاری پنیر را افزایش دهد.

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    Open chat
    سلام
    چطور میتونم کمکتون کنم؟